In Anatevka volgen we Tevye, de zuivelboer, en zijn vrouw Golde, terwijl ze proberen hun vijf dochters op te voeden in een tijd van sociale veranderingen en politieke onrust. Tevye staat voor een moeilijke keuze: vasthouden aan de tradities van zijn voorouders of de dromen van zijn kinderen ondersteunen, die allemaal hun eigen weg willen gaan in het leven.
Juist in deze tijd willen wij dit beladen onderwerp aangaan en laten zien dat we als mens allemaal verbonden zijn. In onze voorstelling staat verbinding centraal, een thema dat zich door het hele verhaal weeft als een krachtig motief. Het gaat niet alleen om de fysieke connectie tussen personages, maar vooral om de diepere emotionele en symbolische bindingen: de band met je herkomst, met de toekomst, met familie en met de tradities die mensen koesteren en soms ook moeten doorbreken. Het thema van liefde – vooral de liefde van een vader voor zijn dochters – wordt behandeld. Het is een liefde die zich uit in loslaten: een pijnlijk, maar noodzakelijk proces. Dit loslaten is niet een breuk, maar juist een andere vorm van verbondenheid, waarin de vader de vrijheid biedt voor zijn dochters om hun eigen weg te vinden.